tag:blogger.com,1999:blog-16171431237180810962012-01-27T20:50:50.911+05:30ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.comBlogger2421100tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-49860977343313326272012-01-25T20:53:00.003+05:302012-01-26T20:59:53.652+05:30

வாசலில் ஏதோ சத்தம் கேட்டது போல இருந்ததும் சட்டென்று முழிப்பு வந்தது அவனுக்கு.  கட்டிலைவிட்டு தடக்கென்று எழுந்ததில் தலையணை அடியில் வைத்திருந்த கத்தி கீழே விழுந்தது. கைலியைத் தேடினான், போர்வையுடன் சுருண்டு கிடந்தது. எடுத்து தலை வழியாக உள்ளே நுழைத்து, சாத்தியிருந்த கதவைத் திறந்தான்.    நல்லதண்ணீர் குழாய் அருகில் தண்ணீருக்காய் சண்டையும் வாக்குவாதங்களும் பரஸ்பர வசை பிரயோகங்களும் நடந்து கொண்டிருந்தது.

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-10326779764122923862012-01-12T11:59:00.003+05:302012-01-12T12:09:39.634+05:30

அவள் எதிர்பார்க்காத தருணத்தில் வீட்டிற்கு போய் அவளை ஆச்சரியப்படுத்தவேண்டும் என்று நினைத்த ஃப்ரெட்டிக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது, பூட்டிய கேட்டைப் பார்த்த போது.   நாளை வருவேன் என்று அவளிடம் சொல்லியிருந்தாலும், இந்த பனிகுத்தும் அதிகாலையில் எங்கே போயிருப்பாள் என்று யோசனை வந்தது. ராத்திரி முழுதும் இல்லையோ என்று நினைத்தபோது ஏனோ வயிற்றை சங்கடப்படுத்தியது போலிருந்தது.     லாப்டாப் பேக்கில் இருந்த சாவியைத்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-924360592502343992011-12-21T16:55:00.000+05:302011-12-21T16:55:27.965+05:30

திறந்திருந்த ஜன்னல் வழி நுழைந்த வெயில் முகத்தில் பட, விழிப்பு வந்தது சேதுராமனுக்கு. எழுந்த போது வாசலில் தென்னமாறை வைத்து பெருக்கும் சத்தம் கேட்டது. அனேகமாய் ரேவதியாய் இருக்கும் என்று தோன்றியது. எதிர்வீட்டுப் பெண்ணுடன் முறை வைத்து வாசலை மாற்றி மாற்றி பெருக்குவது உண்டென்றாலும், இது என்னவோ ரேவதி பெருக்குவது மாதிரி இருந்தது. படுக்கையறையில் இருந்து எழுந்து வந்தவன், வாசலில் ரேவதி பெருக்கிக்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-47133249239160865072011-12-13T18:22:00.006+05:302011-12-14T11:15:09.085+05:30

இந்த கனவு என்னை துரத்துகிறது.  கொடுங்கனவு என்பார்களே அது போல ஒரு கனவு என்னை துரத்துகிறது. துரத்துகிறது என்று ஏன் சொல்ல வேண்டும் என்றால், அதுக்கு காரணம் இருக்கிறது. கனவில் இருந்து விழித்து திரும்பவும் தூக்கத்தை தொடர கனவும் தொடர்கிறது, விட்ட இடத்தில் இருந்து. அடுத்த நாளும் தொடர்கிறது சிலசமயம். ஆனால் கையில் ஆயுதம் வைத்து தாக்குபவர்களும், அவர்கள் கையில் பிடித்திருக்கும் ஆயுதங்கள் மட்டும் மாறிக்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-8681400257840755992011-12-07T15:04:00.004+05:302011-12-08T15:14:09.215+05:30

யாரையோ தேடிக் கொண்டிருப்பது போலத் தோன்றியது, திண்ணையில் அமர்ந்து கொண்டு ஒரே திசையில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பொன்னுத்தாயைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது.  இது போல ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டிருப்பவள் அல்ல, இவள். எப்போதும் பம்பரமாய் சுற்றிக்கொண்டு இருப்பவளுக்கு என்ன ஆகிவிட்டது இப்போதெல்லாம். என்னவாய் இருக்கும் என்று பட்டாசாலில் இருந்த கோனேரிக்குத் தெரியவில்லை.  கூப்பிடலாமா என்று யோசித்தவர்,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-62793898662840216932011-11-30T19:42:00.000+05:302011-11-30T19:42:31.995+05:30

இதோ இந்த பேருந்தில் தான் நீங்களும் இருக்கிறீர்கள்உங்களை கடந்து போகும்பழைய புத்தகங்கள் விற்கும் சிறுவனும்நாக்கில் அலகு குத்தி அம்மனின் படத்தை கழுத்தில் மாட்டிக்கொண்டு உங்களிடம் சில்லரைக்காய் கை நீட்டும் சிறுமியும்,இஞ்சி மரப்ப, வேர்க்கடலை விற்கும் பெரியவரின் முகமும் பூக்கூடையுடன், உங்களுக்கு அருகில் இருக்கும் பெண்மணிக்காய்பூ வாங்க இறைஞ்சும் குரலும் உங்களை சலனிக்கவில்லை இசையையும் குரலையும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-22705124486372355862011-10-24T15:15:00.004+05:302011-10-27T17:54:49.597+05:30

பொழுது சரக்கென்று விளக்கணைத்தது போல இருட்டி விட்டது.  ஆறுமணி கூட ஆகியிருக்காது என்று நினைத்ததும், கதவை அகலத்திறந்து எதிரில் மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள். ஆறு பத்தாகி இருந்தது, வாசலில் உட்கார்ந்து கஸ்தூரி அக்காவிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்ததில், நேரம் போவதே தெரியவில்லை. எப்போதுமே அப்படித்தான், கஸ்தூரி அக்காவுடன் பேச உட்கார்ந்து விட்டால், அலுப்பும், சலிப்பும் வெட்கமில்லாத கதைகளாய் வெளியே வரும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-53467901784301838972011-09-27T13:11:00.004+05:302011-09-27T20:20:32.033+05:30

”ஏய் கூறுகெட்ட கழுத! ஆம்பளப்பிள்ளைக திரியற வீட்ல இப்படித் தூமத்துணியக் கொண்டாந்து இங்கன போட்டிருக்கறவ?” என்று குப்பை டின்னில்  இருந்த துணியப்பாத்து கத்தினாள், தாயம்மாக்கிழவி.  பதினோரு வீடுகள் இருக்கும் காம்பவுண்டில், தாயம்மாக்கிழவியின் அரசாங்கம் தான். தாயம்மாக்கிழவியின் இரண்டு மகன்களும் அதே காம்பவுண்டில் முறையே பெரிய வீடு ரெண்டிலும் குடியிருந்தாலும், வீட்டுக்காரம்மா என்ற பெயர் பொருந்துவது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-77896550199906610012011-09-08T15:15:00.003+05:302011-09-08T15:46:51.507+05:30

கங்கம்மா வீட்டிற்கு செல்லும்போது செல்வத்தையும் பார்த்து  வர வேண்டும் என்று தோன்றியது பிச்சம் நாயுடுவுக்கு.  இந்நேரம் வீட்டுக்கு வந்திருக்க வேண்டும். ரொம்ப நாட்களாகி விட்டது என்றாலும், போய் பார்த்து வர காரணமும் வேண்டியிருக்கிறது. மேலுக்கு ஒரு காரணம் சொல்லலாம், அவனுக்கு ரெண்டொரு நாளாய் உடல் நிலை சரியில்லை என்று. பிரத்யேக காரணம் ஏதும் இல்லாமல் இல்லை, ஆனால் அது ஒரு மறைவான காரணம், வெளிக்கு கொண்டு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-9178876274456396442011-08-30T15:04:00.000+05:302011-08-30T15:04:16.906+05:30

உயிரற்றது போலிருந்தது அவன் கண்கள்அல்லது இறந்தவனின் கண்களை போல இருந்ததுபேச்சு மொழியில் பரிச்சயமற்றவன் சொற்ப வார்த்தைகள் சிதைவுற பேசுபவன் போலிருந்தான்கிடைக்காத வார்த்தைகளுக்காக சிரமப்படாமல்கையில் இருந்த கம்பால் தன்னைச் சுற்றிதட்டிக் கொண்டிருந்தான்பிச்சைக்காக உட்கார்ந்தவன் மாதிரியும் தெரியவில்லைஅவன் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் அத்தனைநடமாட்டமும் இல்லை இரப்போரும் குறைவு தான்எந்தவித இறைஞ்சுதலும் இல்லை

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-25704271822607657122011-08-06T13:59:00.000+05:302011-08-06T13:59:35.247+05:30

நீரில்லா குவளையில் நிரம்பிக்கிடக்குது தாகம்...*** தூக்கில் தொங்கியதன் காரணங்களை அவன் கடைசியாய் படித்த புத்தகத்தில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது மேசைக்காத்தாடி...*** தவிப்புகளின் மத்தியில் சுழலும் புத்தியில் சிக்குகிறது யாரோ தவற விட்ட ஒற்றைக் கொலுசு...*** துளையிடப்பட்ட குழல் நெய்த நெசவில் பழுதில்லை போர்த்திக் கொண்டதில் உறங்கிப்போனேன்... ***மணல் வீடு கட்டியவளின் விரல் அடையாளங்கள் அழிக்கும் அலையை என்ன

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-3504536646432757392011-08-02T13:25:00.000+05:302011-08-02T13:25:38.501+05:30

பலுவனம்மாவும்கோட்டைமுனியும்செய்வது எல்லாம் பெரிய காரியங்கள் இல்லைகாத்து கருப்பு அண்டாமல் பார்த்துக் கொள்வதும்காய்ச்சல் கண்டால்பிணி தீர்ப்பதும் தவிரவேறு ஒன்றும் தெரியாதுசந்தான சம்பத்து என்றுபாலிக்க, வரங்கள் நல்கபெருந்தெய்வங்கள்தேவையாயிருக்கு ஒரு புட்டி சாராயமும்சுருட்டும், ஒரு கோழியோகிடாயோ கொடுத்து தீராதுபெருந்தெய்வங்களின் பசிபசியோடு அலையும் பெருந்தெய்வங்கள் விழுங்கஎண்ணிக்கையில்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-12202656234685291622011-07-28T11:04:00.000+05:302011-07-28T11:04:59.279+05:30

முழுதும் நனைந்திருக்கிறதுஎன் வீடுசுவர், ஜன்னல், ஜன்னல் கம்பிகள்கூரையும், வாசக்காலும், தின்னையும்மழையினை உறிஞ்சுவைத்துக் கொள்ளும் இரவு முழுவதும்உடல் படுகிற இடங்களில் எல்லாம்சிலிர்ப்பாய் மழையின் மிச்சத்தைஇடம்மாற்றும் நனைந்த வீடுஉங்கள் வீடுகளில் கூரைகள் நீண்டுவறண்ட நாவுச்சுவர்கள்மழையை சுவைக்காமலேபோயிருக்கலாம்ஜன்னல் கம்பிகள் முற்றிலும்மழை நீர் கோர்க்காதவெற்றுச்சரமாய் இருக்கலாம்வாசல் நுகராத

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-56168473003917776912011-07-25T20:04:00.002+05:302011-07-26T10:40:13.993+05:30

பரிசு பொட்டலம்என்று தான் தோன்றுகிறதுஅடர் நீல வானத்தைமடித்துக் கட்டியது போல்நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்துகொண்டே இருந்தது மூடியிருந்த பொட்டலத்தின்நட்சத்திர முனைகளின்கூர் கிழிக்கும் பயம்பிரிப்பதை ஒத்தி வைத்தது மயில்கண்சுடரென மினுக்கிபோர்த்திய அழகுமர்ம முடிச்சாய் இறுகுகிறது பொட்டலத்தின் உள்ளீடுஎதிர்பார்ப்பின் அவயங்களைதின்று வளருது கல்யாளியெனபேசாத வார்த்தைகள்மூடத்துவங்குகிறது என்னைகூர் அலகால் துழாவி

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-78181989059856285732011-07-08T11:17:00.002+05:302011-07-08T12:10:51.251+05:30

அம்மா இறந்தவிட்டதாய், அதிகாலை நாலு மணிக்கு அந்த முதியோர் இல்லத்தில் இருந்து தகவல் வந்ததும் பாலாவின் மனசுக்கு கொஞ்சம் நிம்மதியாய் இருந்தது.  ஒரேயடியாய் தன்னை வேதனையில் இருந்தும், பிணியில் இருந்தும் விடுவித்துக் கொண்டு விட்டாள் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.  இந்த தகவலை தன் அப்பாவிடம் எப்படி சொல்வது என்று மட்டும் யோசனையாய் இருந்தது அவனுக்கு.  எங்கேயோ கொண்டு போய் விட்டு கொண்ணுட்டீங்களேடா என் பொண்டாட்டிய

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-25391256209676714312011-06-22T18:15:00.002+05:302011-06-22T18:28:50.182+05:30

பிரதான சாலையில் இருந்து அந்த தெருவுக்குள் நுழையும் போதே, பிரதான சாலையின் எந்த பாதிப்புமற்றிருந்தது அந்த தெரு.  மார்கழி மாதத்தின் பிரத்யேக அடையாளங்களாய் தெருவை அடைத்த கோலங்களும், சானிப் பிள்ளையாரும் பூசனிப்பூக்களும் நிரம்பி இருந்தது, சாயங்காலம் ஆகியிருந்தும், கோலங்கள் அப்படியே இருந்தது போல பட்டது.  இந்தத் தெருவுக்கு கிருஷ்ணவேணி வந்து இரண்டு வருடங்களுக்கு மேலிருக்கும்.  சென்னையில் பணியில்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-47136035806846669542011-06-22T11:52:00.000+05:302011-06-22T11:52:14.734+05:30

அழுந்திப் பிடித்த மோதிர வளையம்விட்டுச்செல்லும் தடயத்துனூடாய்பயனிக்கிறது நமக்கான காதல் பெருவாழ்வுவருடங்கள் கீறிவிட்டுப் போன காலத்தில்பிரதிபலிக்கிறது தெளிவான நம்முகங்கள்கழுவிக் களையமுடியாத குணத்தைலத்தைஉடலெங்கும் பூசித்திரியும் பித்துவிரிக்கும் வர்ணங்கள் பரத்தும் களிச்சித்திரம்நம் வெளியெங்கும் வழிந்து சிரிக்கும்மாயக்கம்பளத்தின்  நுழைவாயிலில் அரூவமாகும் நமது உடல்கள் கசிந்து கலக்கும்உயிர் மட்டும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-14565148130712477002011-05-26T11:06:00.000+05:302011-05-26T11:06:42.270+05:30

“அதெல்லாம் ஒத்துவராது புள்ள! அத்துவிட்டுப்புடலாம், நாலு பேரக்கூட்டி செய்யமுடியாதுன்னு நினைச்சேன்னா, இவ வீட்டோடவே இருந்துட்டு போகட்டும்!” என்ற அப்பாவின் குரலில் இருந்த கோபமும், ஆதங்கமும் சுசீலாவுக்கு நன்றாகவே தெரிந்தது. வேண்டாம் இந்த உறவு என்பதில் அவளுக்கும் மாற்றுக்கருத்து ஏதும் இல்லை இருந்தாலும், குணங்கெட்டவனின் செயல்கள் அதன் பின் என்னவாக இருக்கும் என்பதை யாராலும் சொல்லமுடியாது.  சுசீலாவின்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-33430034644233059592011-05-19T18:33:00.002+05:302011-05-23T10:51:47.616+05:30

வீட்டை வந்து அடைந்த போது இருட்டிவிட்டது.  கதவைத் திறந்து வீட்டினுள் நுழைய எதுவோ குறுக்கே ஓடுவது போல இருந்தது. அனேகமாய் எலியாய் இருக்கும்.  உடன் வாழ்வது ஏன் இன்னும் பழகாமல் இருக்கு என்று தோன்றும் அவருக்கு. கதவின் பின்னால் இருந்த ஸ்விட்சை போட்டவர், வெளிச்சத்தில் கண்களை சுருக்கி, வைத்தது வைத்த மாதிரி இருக்கா என்று பார்வையிட்டார். எல்லாம் அப்படியப்படியே இருந்தது.  எதை தேடி ஓடியிருக்கும் இந்த எலி

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-75616417788157267732011-05-06T11:19:00.001+05:302011-10-28T16:53:34.492+05:30

பொழுது விழுந்து கொண்டிருந்தது. இன்னும் என்ன இந்த சாரதியக் காணோம்? என்று தனக்குத் தானே புலம்பிக் கொண்டு விளக்கை எடுத்து மாடக்குழிக்குள் வைத்தாள். வெளிச்சம் வாசப்படியைத் தாண்டவில்லை.  இன்றைக்கு சீக்கிரமே இருட்டி விட்டது என்று தோன்றியது மதுரவல்லிக்கு.  மார்கழி மாதம் என்றாலே சரக்கென்று பொழுது விழுந்து விடுவது இயல்பு தான் என்றாலும், அவளுக்கு அப்படித் தோன்றியதற்கு காரணம், சாரதி இன்னும் வீட்டுக்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-56538146596012509112011-04-27T13:11:00.000+05:302011-04-27T13:11:00.466+05:30

மாதவி ரகுவோட வழக்கமான ஹிரோயின்கள்லேர்ந்து மாறுபட்டவள்ங்கறது எனக்கு கொஞ்சம் குதூகலத்தை கொடுத்தது.  'உன்ன மாதிரி ஒரு குழந்தை வேணும்'னு, சொல்றது, இவனுக்காக கோயில்ல பாட்டு பாடறது, இந்த வேலை எல்லாம் மாதவி செய்ய மாட்டான்னு எனக்கு ரொம்பவே நம்பிக்கை இருந்தது.மாதவி என்னோட கல்லூரித்தோழி. இளங்கலை இருவரும் ஒரே வகுப்பு. அப்போ எனக்கு ரகுவைத் தெரியாது. அதனால் மாதவிக்கு, ரகு சமீபத்திய அறிமுகம். சனிக்கிழமை

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-48865093482491468172011-04-19T13:43:00.003+05:302011-04-20T17:27:39.023+05:30

மகளுக்குக் கல்யாணம் என்று சரோஜா டெய்லர் வந்து பத்திரிக்கைக் கொடுத்தபோது, கல்யாணத்திற்கு போகவேண்டாம் என்று நினைத்திருந்தான். ஆனால் அவன் மனைவி கல்யாணத்திற்கு போயே ஆகவேண்டும் என்று அடம் பிடித்ததில் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியாதாயிற்று.  வீடு வந்து பத்திரிக்கை வைத்தவர்கள் வீட்டு கல்யாணத்திற்கு எப்படிப் போகாமல் இருப்பது? என்று கேட்கிறாள் இவன் மனைவி. ஆண்டாள் கோவிலில் கல்யாணம், வடக்குரத வீதி பப்புச்செட்டி

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-58004069930283245512011-04-16T11:58:00.002+05:302011-04-16T12:47:54.921+05:30

எப்பவும் மெகாவாட் கணக்கில் இருக்கும் ரகுவின் பளீர் புன்னகை, இன்று சைக்கிளை நிறுத்திவிட்டு வந்த போது கிலோவாட் கணக்கில் தான் இருந்தது.  கொஞ்சம் சீக்கிரமே கூட வந்திருக்கிறான், வழக்கத்தை விட.  என்னிடம் ஏதோ முக்கியமான செய்தி சொல்ல துடிப்பவன் போல. காய்கறிக்கார அம்மா போகும் வரையில் வேறு வழியில்லாமல் தான் பெருமாள் கோயில் யானையை பற்றி சொன்னாற்போல இருந்தது.  பாட்டி காய்கறியை உள்ளே எடுத்துப் போனதும், “

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-79030407015809126002011-04-13T11:39:00.002+05:302011-04-13T16:08:48.123+05:30

மரநிழலில் நீண்டிருந்த தெருவில் உதிர்ந்து கிடந்த சருகுகள் அவனின் காலுக்கு கீழே மொரமொரத்து நொறுங்கின. அது காலுக்கு கீழே நொறுங்கியதில் அவனுக்கு கொஞ்சம் கூச்சமாயும், சுவாரசியமாயும் இருந்திருக்க வேண்டும்.  செருப்பில்லாமல் காலங்காலமாய் நடந்து பாலம்பாலமாய் விரிசல் விட்டிருந்த பாதங்களில் இந்த கூச்சம் அவனுக்கு ஒருவிதமான குதூகலத்தை கொடுத்திருக்க வேண்டும். இதில் சத்தமில்லாமல் நடக்க முயற்சி செய்வது போல

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-59481401930178827062011-04-08T17:21:00.004+05:302011-04-09T11:42:32.004+05:30

அம்மா கொடுத்த காப்பியை முடித்துவிட்டு, காலை பேப்பரில் புகுந்து கொண்டேன்.  பேப்பரில் ஒன்றும் பெரிதாக இருப்பதாகப்படவில்லை. பேப்பரை மடித்துவிட்டு, கண் மீண்டும் ஒருமுறை நிலைக்கு மேலே மாட்டியிருக்கும் கடிகாரத்திற்கும், வாசலுக்கும் சென்று மீண்டது. என்ன இவனை இன்னும் காணலையே? என்று நினைத்துபடியே, மடித்த பேப்பரில் கண்களை வெறுமனே ஓட்டிக் கொண்டு இருந்தேன். சலனத்தின் மழைத்துளி மாதிரி சைக்கிள் மணிச்சத்தம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-89620516028601956742011-03-29T18:41:00.007+05:302011-03-30T08:01:07.786+05:30

பள்ளிக்கூடம் விட்டு வீட்டுக்குள்ளே நுழையும் போது சடசடவென மழை வந்ததை நினைக்கும் போது ராதாவிற்கு சந்தோஷமாய் இருந்தது.  மழை அவளுக்காகவே காத்திருந்து பெய்கிற மாதிரி தோன்றியது, கைபிடித்து வீடு வரை விட்டபிறகு பெய்ய ஆரம்பித்தது மாதிரியும் தோன்றியது. நெற்றியில் வழிந்த ஒற்றைத் துளி வழிந்து கண் இமையில் நின்று சொட்டியது.  பைக்கட்டை, உள்ளறையில் இருக்கும் மேசை மீது வைத்து விட்டு, துப்பட்டாவை நீவி சரிசெய்து

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-7393029592926554912011-03-21T11:11:00.003+05:302011-03-21T11:12:16.985+05:30

சாயங்காலம் வந்துடுவியா? இல்லை ரவைக்குத்தான் வருவியா, சொல்லிட்டு போ, சேர்த்து வடிக்கணுமா வேணாமா? என்று கேள்வியை எறிந்து விட்டு பதில் வராமல் போகவே, குடிச்சுட்டு வந்தா கஞ்சி கிடையாது சொல்லிப்புட்டேன்! ஆமா! என்று உலை அரிசியைக் களைந்து அடுப்பில் ஏற்றி பானையில் போட்டவாறே வெளம் வந்தது போல கத்தினாள் மிளகி. வந்துடுதேன்... புள்ள! சோலியா போகையில... மணி குறிச்சிட்டா வரமுடியும், ஆபீஸர் உத்யோகமா பாக்குறேன்...

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-83328539641320689682011-03-17T16:13:00.006+05:302011-03-18T14:43:16.639+05:30

செல்வியைப் பார்க்கச் சென்றபோது அவளில்லை. அவளுடைய மகளும், அவளுடைய கணவரும் தான் இருந்தார்கள்.  செல்வியின் கணவர் என்னை பார்த்திருக்கிறார், மாப்ள, மாப்ள என்று வாய் நிறைய அழைத்திருக்கிறார் நிறைய சமயங்களில். ஆனால் அவரிருக்கும் நிலையில் என்னை அவருக்கு அடையாளம் தெரியவில்லை.  செல்வியின் மகளுக்கு என்னைத் தெரியாது, உறவுமுறை சொன்னால், ஓ! என்று கேட்டுக்கொள்ளலாம். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், வரும்போது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-81890360233154379632011-03-15T11:33:00.000+05:302011-03-15T11:33:39.908+05:30

வக்ரபேதங்கள் துளைத்த இரவின் சல்லடைக்கண்களென பிரதிபலிக்கும் நீர்த்துளிகள் நில்லாது ஆடும் தாமரை இலைகளில் பளிங்கு தளும்புகள் வைரமணி கோர்த்த தடாகங்கள் கொப்பளித்த பூக்களின் மகரந்தப்பொடிகளை விரவிக் கடத்தும் கால்களின் தடங்களில் முளைத்த அந்நியச் சுவடுகளில் அப்பியிருக்கும் வர்ணங்கள் பிழிந்து கரைத்து கிறுக்கிய திரைச்சீலை ஓவியங்களின்  நிலைப்பாடற்ற குழப்ப ரேகைகள் படர்ந்து பரத்தும் முகங்களில் தீர்க்கம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-14663266929656040302011-03-03T19:47:00.001+05:302011-03-03T19:51:09.886+05:30

சுந்தரி அம்மாவிற்கு இடுப்பெல்லாம் குடைந்தது. கெண்டைக்கால் சதையும் பிடித்துக் கொண்டது போல ஒரு வலி.  நேற்று வேலை அதிகமாகி விட்டது, தையலுக்கு உடம்புக்கு முடியாமல் போனதால், நேற்று சுட்ட முறுக்கையும், அதிரசத்தையும், சுந்தரி அம்மாவே எடுத்துக் கொண்டு போய் விற்க வேண்டியிருந்தது.  அவர் இருக்கும் போது, சீடையும், தட்டையும் சேர்த்துப் போட முடிந்தது, சைக்கிளில் வைத்துக் கொண்டு வியாபாரம் செய்து விட்டு வருவார்.

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-3119655349841245312011-03-01T13:45:00.002+05:302011-03-01T23:51:42.056+05:30

இந்த கதை என் தோழி எழுதியது, நான் எழுதிய சுனைநீரை மாதுவின் கோணத்தில் எழுதி இருக்கிறாள். மாதுவின் கோணத்தில் இருப்பது கொஞ்சம் வேறுமாதிரி இருக்கிறது, சுவாரசியமாகவும் இருந்தது. முழுதும் படித்த போது மாதுவின் வேறொரு கோணத்தை சொல்வதாய்ப்பட்டது.  எழுத்து ஒரு சுனை நீர் போல, அள்ளிய கைகளுக்கேற்று, ருசியும்!  பூஞ்சோலையை நீயே போய் பாத்துட்டு வந்துர்றியா? எனக்கு வேலை இருக்குன்னு! பிரபா அண்ணன் சொன்னவுடன்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-1543783420885131952011-02-23T13:56:00.001+05:302011-02-23T20:53:57.309+05:30

"இந்த பதிவு எழுதுவதற்கு முதற்காரணம் ராஜசுந்தரராஜன் அண்ணன்தான், அவர் தான் இசை பற்றி எழுத மீண்டும் தூண்டியது... இந்த பாடல் பற்றி எழுதியது அவருக்காக..., நியாயம் செஞ்சிருக்கேனான்னு தெரியலை..." வனங்கள் சுழன்றெரியும் தீமழை பெய்யும் மேகங்களின் முலைக்காம்புகளில் இருந்து விஞ்சிய துளிகளில் செரிவு சேர்த்து குழைத்த மசியில், ரேகைகள் வரைந்து வரிகள் போர்த்திய உடல் உய்ய நட்சத்திரங்கள் எறியும் செருகளத்தின்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-83108005676107073542011-02-20T19:24:00.005+05:302011-02-23T21:06:52.734+05:30

                                                               திடீரென்று வந்து நின்றான் காலங்காலையிலே, முருகேசன். என்னடா என்று கேட்ட போது ஒன்றும் சொல்லாமல் நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தான். ஏதாவது கள்ளத்தனம் இருக்கும் போது மட்டும் தான் இது போல சிரிப்பான். கடந்த முறை, அவனுடைய அப்பா அம்மா ஊருக்கு போன பின்பு, கள்ளத்தனமாக சிரித்து கொண்டே இது போல வந்து நின்றான். என் அப்பாவிடம் சொல்லி, குரூப் ஸ்டடி என்று

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-10378462470021522932011-02-19T15:19:00.001+05:302011-02-22T11:20:06.216+05:30

நாகு வந்து சொன்னபிறகு தான் தெரிந்தது, ஜோதிக்கு. பதினொரு குடும்பம் இருக்கும் காம்பவுண்டில் இது போல நடந்தால், யார் தான் பொறுத்துக் கொள்வார்கள். வீட்டுக்காரக் கிழவியும் வந்து சத்தம் போட்டுக் கொண்டு இருந்தது. வீட்டுக்காரக் கிழவிக்கு தயவு தாட்சன்யமே கிடையாது, காம்பவுண்டில் ஒரு சின்ன சேதாரம் நேர்ந்து விட்டாலும், அது பேசுவது கேட்க முடியாது.  ஆனால் இது சின்ன தவறென்று சொல்ல முடியாது, பெரிய பிரச்னை தான்.

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-53521017669955831602011-02-10T20:05:00.001+05:302011-02-11T00:51:31.010+05:30

கடந்த மூன்று வாரங்களாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது எகிப்திய மேலெழுச்சி.  தலைவர்கள் இல்லாது மக்களாக நடத்தும் ஒரு புரட்சி. 30 வருஷ அழுத்தத்தில் இருந்து வெடித்துக் கிளம்பிய போராட்டம். எப்படி வகைப்படுத்துவது, எதனுடன் ஒப்பிடுவது என்று தெரியவில்லை.  சமூக வலைத்தளங்கள் மூலம் பரிமாறிக் கொள்ளப்பட்ட சிறு சிறு மனக்குமுறல்கள், வேதனைகள், அரசினால் ஏற்பட்ட கொடுமைகள், ஊழல்கள் பற்றிய புள்ளிவிபரங்கள், தனிமனித சுதந்தர

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-51393409164076262902011-02-07T20:24:00.000+05:302011-02-07T20:24:59.504+05:30

பால் பூத்திற்கருகில் வந்தபோது தான் கவனித்தான் ஒரு யானை பால் பூத்திற்கு குறுக்காக நின்று கொண்டிருப்பதை.  முட்டுசந்தின் “ட” னா முனையில் அமைந்திருந்த பால் பூத்தின் மறுபக்கம் ஒரு லாரி நின்றிருந்தது.  லோடு கொண்டு வந்த லாரியாய் இருக்கலாம்.  பால் பூத்தை நெருங்கும்போது பால் கவிச்சி வாடை ஒரு மாதிரி குமட்டியது அவனுக்கு.  யானையும், லாரியும் பால் பூத்தை மறைத்துக் கொண்டு நின்றதால், அவனுக்கு பால் பூத்திற்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-65880006615318213852011-02-05T17:27:00.002+05:302011-02-05T17:57:20.089+05:30

அகண்ட தெருக்களில் உருளும் தேர்ச்சக்கரங்களின் மசி அப்பிய கடையாணிகளென தாங்கி நிற்கும் சப்தகதிகள் பதுமைகள் மேல் நின்று கொண்டிருக்கும் மண்டபத்தேர் தாண்டி நீண்டு கொண்டிருக்கும் ஒற்றைத் தந்தியின் ஸ்ருதி வளர்த்த வடம் பற்றி இழுக்க நகராமல் நின்ற தேர்சக்கரங்களின் மரக்கால்களில் துளிர்விட்ட இலைகளில் இருந்து உதிர்ந்த ஒற்றை சருகு அடியில் இருந்து அகற்ற நகர்ந்த கதையை பாடியவர்களின் பக்தியில் இல்லாத கடவுள்,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-85818037232890947532011-01-25T18:08:00.000+05:302011-01-25T18:08:07.132+05:30

வெளிச்சக்குடுவையில் பொத்தல் விழபாதரச ஒழுக்காய் வழிந்துதீர்ந்து கொண்டிருந்தது பகல்மிச்சமிருக்கும் ஒன்றிரண்டு வர்ணங்களைகரைத்துக் கொண்டிருந்ததுஒரு ஓவியனைப் போலபார்வைகள் ஊடுருவமுடியாமல்மெல்லிய கருந்திரைச்சீலைகளைஅடுக்கடுக்காய் தொங்கவிட்டுக்கொண்டிருந்ததுசாபங்களின் கறை நெருக்கும் இரவுபிடுங்கப்பட்ட கண்களில் இருந்து வழியும்குருதி கருப்பு வர்ணத்தில்ஒரு மசியென மேலும் படர்ந்ததுதற்கொலைக்கு முயன்றவனின்உத்தரம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-20768787650945838362011-01-21T16:17:00.002+05:302011-01-21T18:47:52.466+05:30

கண்ணாடியில் முகத்தைப் பார்த்தபோது வெளுத்திருப்பது போல தோன்றியது ஜெயந்திக்கு. கண்ணுக்குக் கீழே கருவளையம் இப்போது இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.  அம்மா பார்த்தால், சோகை பிடிச்சுப் போயி கிடக்கு உடம்பு, பாக்கா திண்ணாதன்னு  சொன்னா கேக்கிறியா,  நல்லது சொன்னா கேட்டுக்கிட யாரு இருக்கா இந்த வீட்ல? எப்படியோ போ! என்பாள்.  அம்மாவிற்கு அவள் அம்மா சொன்னது, தன் குழந்தைகளுக்கும் சொல்கிறாள்.  எதுனால செய்யக்கூடாது?

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-76069746746762660342011-01-20T19:44:00.000+05:302011-01-20T19:44:10.718+05:30

இவர்களைக் கண்டதும்எனக்கு ஆவேசமாய் வருகிறதுநாங்கள் உபயோகிக்கும் அல்லதுஎங்களுக்குத் தேவையானஎல்லாவற்றையும் இவர்கள் தான்கடைவிரிக்கிறார்கள்இவர்கள் சொன்னது தான் விலைஎன்கிறார்கள்நாங்கள் குடியிருந்த இடமும்நாங்கள் பயிரிட்ட வெளிகளிலும்இப்போது இவர்கள் துணி உலர்த்துகிறார்கள்இவர்கள் கைவைத்த இடங்களில்எங்களவர்களின் இடமுலைகளும் இருந்ததுயோனிகளில் மண்கொட்டிஅற்ப பயிர் வளர்த்தார்கள்இதில் மேலுயர்ந்த

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-25154364747920897132011-01-14T18:30:00.002+05:302011-01-14T18:38:23.215+05:30

குற்றாலத் துண்டை ஈரத்தோடு கயிறு போல முறுக்கி துடைத்தபிறகு, முதுகில் ஒட்டியிருந்த பிசுபிசுப்பு குறைந்த மாதிரி இருந்தது.  மேலுக்கு நல்லா சோப்பு போட்டு குளிச்சாலும், திருப்தி வர்றதில்லை.  கைக்கு எட்டாத முதுகைத் தொட்டு அழுக்கு தேய்க்க ஆளு இருந்தாதான் தோதுப்படுது.  மகராசி போயிட்டா சீக்கிரமே! என்று தனக்குள்ளெ புலம்பிக் கொண்டார் முத்தையா ஆசாரி என்கிற சவரிமுத்து. சுசீலா இறந்ததுக்கப்புறம், முதுகு பிசுக்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-75111830990687619632011-01-11T11:44:00.001+05:302011-01-11T11:59:27.644+05:30

மழை இன்னும் விடவில்லை போல,  நேற்றிலிருந்து விடாது பெய்து கொண்டிருக்கிறது. ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரை மீது மழை விழும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது மாதிரி இருந்தது. ஆனால் சிலசமயம் இந்த சத்தத்தை மட்டும் வைத்து மழைவிழுகிறது என்று தீர்மாணமாய் சொல்ல முடியாது.  வீட்டின் முகப்பில் இருக்கும் மருதமரத்தின் கிளைகள் விரிந்து ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரைக்கு மேலே படர்ந்திருக்கும் குடை மாதிரி.  அதன் இலைகளில் நின்று விழும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-40163688616665737672011-01-06T15:38:00.007+05:302011-01-17T19:45:45.779+05:30

அங்கணக்குழிக்குள்ள கிடந்த சாமானெல்லாம் ஒருவழியா தேய்ச்சுட்டு நிமிரும் போது அப்படியே குறுக்கு பிடிச்சுக்கிறா மாதிரி இருந்தது, தாள மாட்டாம வலி.  இந்தப் பலக வேற ஒரு பக்கம் ஆணி புடுங்கிட்டு, ஒருசாய்ச்சு உக்காந்து பாத்திரம் தேய்ச்சதில ஒரு பக்கம் பின்னாடியெல்லாம் கடுத்துப் போச்சு, தேய்ச்ச பாத்திரத்த எல்லாம் கவுத்திப் போட்டுட்டு, மெதுவாக நிமிர்ந்த பூஞ்சோலைக்கு நாளைக்கு காலைல நல்ல தண்ணிக்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com65tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-52667195484735280922011-01-04T12:58:00.004+05:302011-01-04T18:24:29.839+05:30

தெருவுக்குள் நுழையும்போதே தெரு அடைசலாய் இருப்பது போல பட்டது ராமருக்கு.  தங்கையா கடையை தாண்டி, சீனு வீட்டை கடக்கும் போதே, தெரிந்து விட்டது  கும்பல் சேரத் தொடங்கிவிட்டது என்று.   தெருவின்  அடுத்த கோடிக்கு விரைந்து கொண்டிருந்தார்கள் அடையாளம் தெரியாதவர்கள். அதை தெரு என்று சொல்ல முடியாது... ஒரு சந்து தான் ஆனாலும் அதற்குள்ளே ஐம்பது, அறுபது வீடுகள் இருக்கும். ராமரின் முதலாளி வீடும் இந்த தெருவில் தான்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-27086451716508565352010-12-23T16:53:00.003+05:302010-12-23T17:18:28.637+05:30

பிரிவாணையின் நிரந்தரம் பற்றிய கேள்விகள் பாதரசக்குறிகள் இழுவிய மையின் துளி கலைத்த சித்திரமென  பரவும் தாள்களில் காற்புள்ளிகள் இல்லைஅச்சடிக்கபட்டிருக்கும் எழுத்துக்கள்உறவைப் பற்றிய கதைகளை கிசுகிசுக்கவில்லைகனத்த வெற்றிடங்கள் வளர்ந்து அழுத்தவிரித்த கால்கள் பழுதென நிற்க ஒடியும் மௌனங்கள் சல்லடையாய் துளைக்கும்பெருமூச்சில் பற்றி எரியும் ஏகாந்தவெளிபடர்ந்து கருகும் சுள்ளிகள் முளைத்த மரக்காடுவசந்தத்தின்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-42541910438140117292010-12-21T15:55:00.003+05:302010-12-21T16:35:10.392+05:30

வாசலில் திரும்பவும் அந்த சத்தம் கேட்டது, கிர்ரக் கிர்ரக் என்ற மெலிதான சுரண்டல் சத்தம். கூடவே குழைவான மியாவ் சத்தம்.  இன்றோடு இது நாலாவது நாள், இந்தப் பூனைக்குட்டி வந்து கதவை பிராண்டுவது.  வழக்கமாய் பூனைகள், மனிதர்களுடன் சிநேகமாய் இருப்பதில்லை, வீடு மட்டும் தான் அதற்கு சிநேகம். ஆனால் இந்த பூனைக்குட்டி வித்யாசமாய் நாய்க்குட்டி போல பழகுகிறது.  மூணு நாளா காலைல இதே நேரத்துக்கு வந்து கதவைப்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-86117230156973326282010-12-20T19:45:00.000+05:302010-12-20T19:45:34.164+05:30

வட்டறுத்து வலம் திருத்திசுட்டகலும் பிணிகொன்று திங்கும்எஞ்சியதாய் தின்று செழிக்கும்செந்நாய்கள்உலரும் கணங்களின் அரக்கப் பிடியுள் கொழுத்த இரவும் அண்டி ஒடுங்கியபினைக்காமன்எரித்த மூன்றாம்வாசல் திறந்தவனின் உட்புகமந்தி கரையேறும்செந்தீந்தழல் படுகைகடந்து கரைந்த அகவிழிதிறந்தபுல்லான், புலையன், புண்கண் புரையோடிநல்லார் பொல்லார் பொசுக்கநமக்கென மீறும் பொடிஅப்பிய உடலெங்கும்அதிர்ந்து இசைக்கும்துந்துபியின்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-91407963180745676362010-12-16T13:04:00.003+05:302010-12-16T15:46:59.396+05:30

தொடர்ந்து இருமிக்கொண்டே இருந்தாள், ராமதிலகம். மழைக்காலங்களிலும், குளிர்காலங்களிலும் இது ஒரு பேரவஸ்தை எனத் தோன்றும் எல்லோருக்கும். உறக்கம் வராது தொண்டைக்குள் குறுகுறுவென்று இருமல் வந்து கொண்டே இருக்கும், அதிலும் தலைக்கு ஒரு சொம்பு ஊத்திட்டா போச்சு, அன்னைக்கு பூரா நெஞ்சு கனத்துப் போயி எளப்பு எடுக்க ஆரம்பிச்சுடும்.  கொஞ்ச நாளாவே சுடு தண்ணீ தான் குடிக்கிறது, பச்சத்தண்ணீ பல்லுல படாமத் தான் இருக்கு,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-74312938060045359072010-12-14T12:21:00.002+05:302010-12-14T14:01:08.635+05:30

காலையில் வெயில் வருவதற்கு முன்பே எழுந்துவிடுவது தான் பெருமாள்சாமிக்கு பழக்கம்.  ராமேஸ்வரம் பாசஞ்சர் சுப்பிரமணியபுரம் ரயில்வே லைனை கடக்கும் போது போடும் சத்தத்தில் எழுந்துவிடுவார் எப்படியும்.  முன்னெல்லாம் சத்தம் பெருசா இருக்கும், டிரெயின் பக்கத்துலயே ஓடுற மாதிரி கேட்கும். இப்போ வீடு பெருகிப் போயி சத்தம் சன்னமாப் போச்சு. அவருக்கு சில சமயம் சத்தத்தில எந்திரிக்கிறோமா இல்ல பழக்கத்துல எந்திரிக்கிறோமா

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-7344799393716827032010-12-08T12:35:00.000+05:302010-12-08T12:35:48.508+05:30

காந்தமுள்ளின் துடிப்புகளில் இருந்துஉதிரும் திசைகள்சேமித்து வைத்திருக்கும் நீட்சியில் நேற்று இறந்தகாலத்தினை முனுமுனுத்தபடிஉதிர்த்த மணற்கடிகாரத்தின்துகள்களில் தொன்மங்களின்பிசுக்கு நிறைந்தஅகண்ட வெளிகளில்சுழித்துக் கொண்டு ஓடும்பால்வெளிப் படுகையில் புதைத்து வைத்திருந்த மூதாதையரின் உடற்சூடுஎண்ணெய்க் கொப்புளங்களாய்குமிழியிடும் முட்டைகளில்இருந்து மீண்டு வரும்தலைபிரட்டைகள்முட்டி துளையிடமுடியாகதவுகள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-73457300501166831912010-12-06T16:09:00.004+05:302010-12-16T10:42:19.263+05:30

மளுக்கென்று ஒரு கொப்பு மட்டும் உடைந்து தொங்கியது, முன்னால் கட்டியிருந்த ஒரு வாழைமரத்தில்.. குலையின் கனம் தாங்காமலா அல்லது கட்டிய தோது சரியில்லையா என்று தெரியவில்லை... மறுபக்கம் நின்று கொண்டிருந்த மரமும் இழுத்துக் கொண்டிருந்தது இணைத்துக் கட்டிய கயிற்றால்.  சாவஞ்செத்த பயலுக... என்ன கூறுல வேல செய்வானுகளோ... ஒரு வாழமரம் கட்ட துப்பில்லே என்ற படியே, ஏலேய் ஆருலே அது வாழ மரத்த முன்னுக்க வாசல்ல கட்டினது,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-31089011833194577822010-12-04T14:03:00.004+05:302010-12-06T10:42:37.999+05:30

சரியாக ராயபுரத்திற்குள் நுழையும்போது கரண்ட் கட்டானது. ஹோவென்று கத்தும் குழந்தைகளை கடக்கும்போது தோன்றியது... நாம் எப்போது கடந்தோம் இந்த பருவத்தை...எங்கு தவறவிட்டோம் இந்த உற்சாகத்தை... கரண்ட் வந்தாலும் போனாலும் இந்த சிறுவர்களின் உற்சாகத்தில் ஒரு துளியாவது போதும்... இந்த கரண்ட் இல்லாத புழுக்கத்திலும் நிம்மதியாய் உறங்கமுடியும் என்று தோன்றியது ரமேஷுக்கு. பழனிச்சாமி அண்ணன் கடையில் ஒரு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-50535040782854361062010-11-29T17:43:00.003+05:302010-11-29T20:52:16.271+05:30

எலே! கிடைக்கு ரெண்டு சாத்துங்கலே புளிய மிளாற எடுத்துக்குட்டு... என்று உள்ளே உக்காந்திருந்த அமராவையும், அம்மாவையும் பார்த்துச் சொன்னார் அப்பா. இருக்கிற சோலிக்கழுதய விட்டுப்போட்டு...ஊரு சுத்திக்கிட்டுத் திரியற... மடத்தாயோளி! ஒண்ணு கெடக்க ஒண்ணு ஆகியிருந்தா ஆருலே பதில் சொல்லுதது... அரைக்காசு புத்தியாவது இருக்காலே... என்ன நெஞ்சழுத்தம் இருந்தா அந்தப்பக்கம் பொயிருப்ப... அதுலயும் சோடி போட்டுக்கிட்டு...

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-45709533744198948332010-11-26T11:36:00.001+05:302010-11-26T13:34:02.242+05:30

ஜெயந்தி வந்திருப்பதாய் அம்மா சொன்னதும் மனதுக்குள் அவளை பார்க்கவேண்டும் என்ற உந்துதல் வந்ததை வாசுவால் மறைக்க முடியவில்லை. ஜெயந்தியுடனான பால்யத்தின் நட்பில் கட்டிய திரைச்சீலைகள் இன்னும் தோரணமாய் ஆடிக் கொண்டிருக்கிறது மனசுக்குள். சில உறவுகளில் இருக்கும் இந்த பிசுக்கு எப்போதும் போவதில்லை... நல்லா கழுவி, புதிது போல சுன்னாம்பு அடித்து வைத்திருந்தாலும், யாராவது மெதுவாய் சாய அல்லது கை வைக்க பொல பொலவென

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-49956642053422312822010-11-25T11:12:00.002+05:302010-11-25T15:33:49.400+05:30

போர் இல்லை குருதி கலந்த ஆறு இங்கு ஓட இல்லை ஷெல் என்பது யாருக்கும் தெரியாது கற்பழிப்பு, வன்புணர்ச்சி பெரிதாய் இல்லை யாரும் பிய்த்து எறியவில்லை பூமாலையை புத்தகத்தில் அரிப்பவனுக்கு காகிதத்தில் சொரிபவன் எழுதும் தாள்களில் பிணங்களின் நாற்றம் *****   பூனையா அல்லது காந்தாரியா குறியீடு எது? *****   உதிரும் நாளின் கணக்கு வைத்திருக்கும் உலர்ந்த மணித்துளி *****   விரல்களின் நுனி வடக்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-58729586236916662552010-11-19T11:05:00.002+05:302010-11-29T22:49:46.224+05:30

கதிர மரங்களை குடைந்து செதுக்கிய ஒற்றை ஸ்தனக்காரியின் பெருமூச்சுகள் அடர்ந்து பெருகும் துளையிடப்பட்ட மூங்கில் காடுகளை கடக்கும் ஒலி புகா இலைகள் வேய ஆரம்பித்து, கிழக்கின் மடியில் கிடந்த சந்தியின் குருதியில் தோய்ந்த ஜனனத்தின் ஓசையை என்திசையும் எதிரொலிக்க அடுக்கடுக்காய் தேய்ந்து வளர்ந்து என்திசை சமுத்திர வெளிகளில் ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகளின் ஓலத்தில், ஆழாழியின் தாலாட்டில் பொதிந்து இருக்கும் பதினைந்தாம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-69468856489857070432010-11-17T10:55:00.002+05:302010-11-17T11:10:26.299+05:30

முயங்காத இரவுகளின் தனிமையில் அம்மை கொப்பளங்களாய் முளைத்த நட்சத்திரங்கள் **** பரனில் இருந்து இறக்கிய அப்பாவின் மரப்பெட்டியில் பழைய புகைப்படம் ஒன்றில் சிரிக்கும் அம்மா அல்லாத யாரோ **** அடுக்களையில் ஒழுகும் நீர் பிடிக்க வைத்த பாத்திரத்தில் ஒரு பருக்கையை இழுத்துக்கொண்டிருக்கும் எறும்புகள் **** தடித்த உதடுகளில் பொருந்தி எரிகிற சிகரெட் குறுநகையில் செருகியிருக்கும் வன்மம் ****

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-18805728630473769422010-11-16T18:27:00.000+05:302010-11-16T18:27:43.880+05:30

பெயரில்லாமல் முகப்பு இல்லாத சந்து ஒன்று யாரும் தராது தானேத் தேடி புசிக்கும் நாய் போல மெலிந்து கிடந்தது யாரும் அடையாளப்படுத்தாமல் தெரிந்து கொள்ளமுடியாது நீண்டு நெளிந்து செல்லும் அதன் தன்மையில் எங்கிருந்தோ ஆரம்பித்து எங்கோ கொண்டு செல்லும் நோக்கம் இருந்தது அல்லது பெருவழியில் கலக்கும் அது பயணங்களை நீட்டுவிக்கும் குணத்தை கொண்டிருந்தது மிதித்து கடந்த பாதங்கள் உடைக்க உடைக்க குமிழ்கள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-42352720557103994612010-11-16T14:26:00.004+05:302010-11-29T22:55:14.697+05:30

அகண்ட தெருக்களில் உருளும் தேர்ச்சக்கரங்களின் மசி அப்பிய கடையாணிகளென தாங்கி நிற்கும் சப்தகதிகள் பதுமைகள் மேல் நின்று கொண்டிருக்கும் மண்டபத்தேர் தாண்டி நீண்டு கொண்டிருக்கும் ஒற்றைத் தந்தியின் ஸ்ருதி வளர்த்த வடம் பற்றி இழுக்க நகராமல் நின்ற தேர்சக்கரங்களின் மரக்கால்களில் துளிர்விட்ட இலைகளில் இருந்து உதிர்ந்த ஒற்றை சருகு அடியில் இருந்து அகற்ற நகர்ந்த கதையை பாடியவர்களின் பக்தியில் இல்லாத கடவுள்,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-68395414323690933922010-11-13T16:59:00.000+05:302010-11-13T16:59:30.502+05:30

குடையை விரிக்கவே இல்லை திருப்பதி ஆசாரி... கொளுத்தும் வெய்யிலில் குடையை கையில் பிடித்துக் கொண்டே நடந்து வந்தார். வெய்யிலோ மழையோ குடையை விரிக்கவே மாட்டார், வெயில் இருக்கும் போது பெரும்பாலும் சுனக்கமில்லாமல் நடந்து விடுவார் எவ்வளவு தூரமா இருந்தாலும், மழை வந்தால் மட்டும் ஏதாவது ஒரு தார்சாலா பாத்தோ இல்ல ஓட்டு சாப்பு இருக்கிற இடத்திலோ ஒதுங்கி கொள்வார். பிறகு எதற்கு குடையை வைத்திருக்கிறார் என்பது பரம

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-57342024601656856872010-11-11T13:18:00.003+05:302010-11-13T12:39:47.561+05:30

இது போல தான் எப்போதும் நேர்கிறது...ஒரு மிகப்பெரிய கவலையில் இருப்பவனுக்கு வரும் ஒரு விதமான சந்தோஷம் அந்த கவலையை தள்ளி வைக்கவும் முடியாது அல்லது சந்தோஷத்தை கொண்டாடவும் முடியாது போய் விடுகிறது... ஷெனாயில் வழிந்து உருக்கும் இசை, அப்படியே டோலக்குடன் சேர்ந்து தடக்கென்று மங்கல இசையாய் மாற ஏற்படும் சில ஸ்வர வரிசை மாற்றங்களுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும், அவஸ்தை படும் காற்று, மூச்சு திணறிப்போகும். அன்றும் அது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-39772678005618759442010-11-09T10:22:00.002+05:302010-11-29T22:45:26.030+05:30

அனல் பூக்கள் பிடுங்கப்பட்ட இரவின் விளிம்பில் கிடந்தது அந்த வீதி முழுதாய் எடுத்துவைத்தும் எடுத்து வைக்காமலும் கிடக்கும் தேனீர் கடை பெஞ்சுகளில், நாளை சம்பாஷிக்கப்படும் வார்த்தைகள் பரப்பி வைக்கப்பட்டிருந்தது பரோட்டாக்கடை வாசலின் முகப்பில் காத்திருந்த பூனையை ஏய்த்து உறங்கிய எலிகளின் கனவுகளில் முன்கையில் நீண்ட நகங்களுடன் பிராண்டும் வறட்டொலி முடிதிருத்தகம் கழித்த முடிகளின் உதிரியில்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-2451423831308856262010-11-08T10:29:00.000+05:302010-11-08T10:29:43.955+05:30

தலதீபாவளிக்கு மாப்பிள்ளைக்கு ஒரு பவுன் சங்கிலியாவது போட வேணாம்?! என்றாள் சுந்தரிபெரிம்மா பிசையும் கையை பிடித்துக்கொண்டாள் இப்போ காத்துளையெல்லாம் புண்ணாப்போச்சு என்று வேப்பங்குச்சி சொருகி கொள்கிறாள் பெரிம்மா!! *** ரெண்டு நாளா கஞ்சியே குடிக்கலையாம்ல இந்த பய என்று பதறிய அப்பத்தா பழய சோத்த பிழிஞ்சுவச்சு பச்ச வெங்காயம் கொடுத்தவ இந்தா வாரேன்னு போயி கொண்டு வந்த பனஒலைக்குள் நுங்கும் இருந்துச்சு ***

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-66203603851294958602010-11-06T12:08:00.003+05:302010-11-06T17:54:43.588+05:30

அன்று வெளிச்சம் குறைவாய் இருந்தது, காலையில் மணி எத்தனை என்று பார்த்த போது தான் உரைத்தது, எட்டரை மணி... தூங்கி எழுந்து காபி குடித்து விட்டு மறுபடியும் தூங்கியது ஞாபகம் வந்தது, யாரும் உசுப்பவும் இல்லை... பாஸ்கர் காலையிலேயே எங்கெயோ போயிட்டான் போல, காணவில்லை... நேற்று இரவு வந்தவுடன் நிறைய கதைகளை பேசிவிட்டு தூங்க ஆரம்பித்த போது மணி பன்னிரெண்டு தாண்டியிருக்கும். அப்பா, அம்மா, நாங்க ரெண்டு பேரும்,

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-34406461994995645092010-11-04T18:36:00.000+05:302010-11-04T18:36:57.819+05:30

அவளின் பெரிய விழிகளும், சற்றே மேடேறிய நெற்றியும், அந்த நெற்றியில் வைப்பர் போல இரண்டு பக்கமும் துடைக்க யத்தனிக்கும் முடியும், அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு ரவிக்கை, தாவனியும், முன் நெற்றியில் புருவத்தின் மத்தியை மெலிதாய் தாண்டிய ஸ்டிக்கர் பொட்டும், கழுத்தை ஒட்டி அணிந்திருந்த கருப்பும், சிவப்பும் கலந்த மணிகள் கோர்த்த பாசியின் மத்தியில் தொங்கும் மனசு. தடதடவென்று எல்லாம் மாறி மனசுக்குள் சிம்மாசனம் போட்டு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-33631101786398127062010-11-04T11:39:00.000+05:302010-11-04T11:39:48.188+05:30

சினுங்கும் பாதம்  கழன்ற கொலுசு அறியவில்லை இவள் பாதம் படும் இடங்களில் தண்ணீர் நிரப்பியிருக்கும் கிண்ணங்களென தெறித்த இசை திரண்டு 72 மேளகர்த்தா ராகங்களையும் நிரவியது வழியெங்கும் விழுந்து கிடந்த ஸ்வரங்களின் முனைகள் மேலும் நகாசித்து மின்ன ஆரம்பித்தன படுக்கையறையில் இருந்து கிளம்பிய இசை தவழ்ந்து ஊர்ந்து பட்டாசால் வரை நீண்டது அவள் குளித்த போது குளியலறையில் இருந்து பெருக்கெடுத்து ஒடியது இசை

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-71184796562294714152010-11-03T10:57:00.000+05:302010-11-03T10:57:41.306+05:30

இறந்த நகரத்தின் கோபுரங்கள் வெளியே துருத்திக்கொண்டு இருந்தன விரைத்த உடல்களைப் போல அடுக்கப்பட்டிருக்கும் சிதிலங்களின் மேல் நிராசைகளின் துர்வாடை கசிந்து கொண்டிருந்தன அகழிகளும், அரண்களும் பாதுகாத்த வாழ்விடங்கள் புதைகுழிகளாயின பெயரற்று பறக்கும் வட்டமிடும் பறவைகளின் அந்தகார ஓலம் ஊழியின் முன்பான பேரிடியில் பொருந்தின செவிகிழிக்கும் பேரமைதியில் அறுந்த ஞாயிறு குருதிக்கொப்பளிக்க கிடந்தது பின்மாலையின்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-39802584781003835022010-11-02T11:05:00.000+05:302010-11-02T11:05:01.513+05:30

மாமா தீவாளிக்கு சீலை எடுத்து தரமாட்டீயலா  அக்காவுக்கு மட்டும் தானா? சீலையா இல்ல மாமனா? என்றவரை தாண்டி தங்கையை முறைக்கும் அம்மாவின் காதல் *** சீலையா  அடுக்கி வச்சிருக்கிறேனாம் பீரோல... கூடப்பொறந்தவனுக்கே பொறுக்கல! அவன்கெடக்கான் தீவாளிக்கு ரெண்டு சீலையா வாங்கிக்கோ என்பார் அப்பா  *** நேர்ச்சைக்கு அம்மனுக்கு சார்த்த எடுத்த பச்சைச்சீலையில்   அழகாய் தெரிந்தாள் அம்மா! *** அம்மாவின் பழஞ்சீலைகள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-83257401496544926352010-11-01T11:09:00.000+05:302010-11-01T11:09:25.436+05:30

எதிரில் வந்தவருக்கு என் சாயல் தான் இருந்தது கையில் என்னுடைய முகவரியைத்தான் வைத்துக்கொண்டு வருவோர் போவோரிடம் எல்லாம் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார் வாங்கி பார்த்தவர்கள் எல்லாம் பழக்கமான இடமாகத் தான் தெரிகிறது நபரும் ஆனாலும் சரியாக சொல்ல முடியவில்லை என்று சென்றுவிட்டார்கள் இப்போது அவர் என்னை நோக்கி வருகிறார் நான் ஒரு கிண்டலுடன் நான் தான்யா அது என்று சொல்ல தயாரானேன் வந்தவர் விலகி வேறு பக்கம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-16560467009322014172010-10-30T10:51:00.001+05:302010-10-30T10:56:19.278+05:30

சிறியவளின் கால்புண்ணில் வழியும் சீழை மொய்த்துக் கொண்டிருந்த ஈக்களை விரட்டியும் போகவில்லை கொசுக்களும் விடாமல் கடித்துக் கொண்டே இருந்தது பெரியவளுக்கு பேதியானது இன்னும் சரியாகாமக்கிடக்கு சிலுவைக்காரங்க கொடுத்த மருந்தேதும் பலனில்லை குழந்தைகளை தூங்கவைக்க இவள் விழித்துக் கொண்டே இருந்தாள் நாளை படுப்பதற்கு மலம் மிதக்கும் கழிவறை தாண்டியிருக்கும் வாதாம் மரத்தின் அருகே ஒற்றைச்சுவர் தோதாய் இருக்கும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-11274384226389929692010-10-29T11:35:00.001+05:302010-10-29T12:07:31.845+05:30

வீட்டை விற்பதற்காக வந்திருக்கிறேன் அம்மாவின் வீடு அம்மாவின் பழம்புடவைகள் போல எந்தவித வெம்மையான நினைவுகளும் இல்லாத வீடு வாசலின் முன்னால் வைத்த செம்பருத்தி பூத்திருந்த வாசலைக் கடந்து உள்ளே நுழைய சிறு சாமந்திப்பூக்களும் அதை ஒட்டிய தென்னைமரமும் பெரிதாய் கலக்கவில்லை கொல்லையில் வைத்த வெள்ளை அரளியும், அடுக்கு மல்லிச்செடிகளும் இன்னும் மீனாம்மாவின் பராமரிப்பில் முன்போலவே மாதாமாதம் அனுப்பிவைக்கும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-31713836653311670232010-10-28T10:24:00.001+05:302010-10-28T10:36:04.553+05:30

எல்லாத்துக்கும் ஒரு சீசன் வர்ற மாதிரி பாட்டு கச்செரிகளுக்கும் ஒரு சீசன் வந்து விடும் எங்க ஊரில்.  பங்குனி மாச பொங்கலென்று களை கட்டும் தெருவுக்கு தெரு குழாய் கட்டி குலவை போடும் அம்மன் கொண்டாடிகளே அதிகம் இருக்கும் ஊரு எங்க ஊரு.  ஆராய்ச்சிபட்டி, தைக்கப்பட்டி, இடையபொட்டல் என்று ஊரே ஜிங்கு ஜிங்குன்னு குதிச்சு வண்ணம் மாறும் நாட்கள் அவை.  அநேகமாய் திருவிழாக்களின் போது பரீட்சை எழுதுற பயலுக எல்லாம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-75458025724080815922010-10-27T11:15:00.000+05:302010-10-27T11:15:46.106+05:30

கலெய்டாஸ்கோப் வனாந்தரங்களில் அலையும் நட்சத்திரங்கள் பூத்த தேவதையாய் இருக்கிறாள் அவள் பூக்கள் நிறைந்த தோட்டங்களின் மத்தியில் தோழிகளாய் விர்ருக்கும் சிறிய பறவைகளுடன் சம்பாஷிக்கிறாள் கண் விரித்து கதை கேட்கும் பறவைகள் அவை பறக்கும் பிற தேசங்களில் அவள் கதைகளை பிறருக்கு சொல்கின்றன தடாகத்தில் நீர் அருந்த வரும் விலங்குகளுடன் விளையாடவும் செய்கிறாள் ஒரு நாள் வசீகரமாய் இருந்த ஒளி உமிழும் குகைக்குள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-64025230596182993592010-10-26T15:24:00.002+05:302010-10-26T15:41:54.944+05:30

இமைகள் திறக்க மறுக்கும் காலையில், மெலிதான உறக்கத்தில் அசங்கும் குழந்தையின் கையாய் தொட்டது அந்த பாடல்.   சின்ன ஸ்வர வரிசையில் ஆரம்பித்த அந்த பாடலின் முனைகளில் கட்டியிருந்த மயிலிறகுகள் வீசிய கவரியில் குளிர்ந்த காற்று விலக்கியது நித்'திரையை'!.  மகுடி படத்தில் வரும் அந்த பாடலில் கேட்கும் குரல்களின் வசீகரம்,  சுகமான மலைச்சாரலில் நகரும் பேருந்தின் ஜன்னல் பயணமாய் மெட்டின் மிதமான வேகம், குளிர் நேர

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-38309675365852030242010-10-23T15:11:00.000+05:302010-10-23T15:11:15.064+05:30

லம்போதர லகுமிகரா...ன்னு இசை ஆர்வம் நுழையவில்லை எனக்குள். என்னுடைய இசை ஆர்வத்தின் முதல்படி அம்மா அப்புறம் அப்பா என்று தைரியமாக சொல்லலாம்.   திருப்புகழும், கந்தர் அனுபூதியும், சஷ்டியும் தான் முதலில் ராகம் போட்டு பாட கற்றுக் கொண்டேன் அம்மாவின் தயவில்.  அம்மா ஒரு தீவிர முருக பக்தை, அப்பா ஒரு பழுத்த வைணவர், ஆனால் அப்பாவிற்கு பிரபந்தங்கள் பாராயணமாய் தெரிந்தாலும்,  ராகம் போட்டு பாடத்தெரியாது.  அதனாலேயே

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-14222878439477164402010-10-22T14:36:00.001+05:302010-10-22T15:16:38.475+05:30

கென்யா வந்தபிறகு படிப்பும் எழுத்தும் குறைஞ்சு போச்சு. எழுத்து ரொம்ப நாளா குறைஞ்சு போச்சுதான், இதுனால பெரிய இழப்பு யாருக்கும் இல்லே தான் என்றாலும் படிப்பு குறைஞ்சது வருத்தம்.  குடும்பத்துடன் தொலைதூரம் போய் வேலை பார்ப்பதில் உள்ள சங்கடங்களில் இதுவும் ஒன்று, மனைவிக்கு கொடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் படிக்க முடியாது, கொடுத்தது போக மேலும் படிக்கவென்று ஒதுக்க நேரமே இருக்காது.  இன்னொரு பிரச்சினை  வீடு அவளுக்கு

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-12633761711482323222010-10-21T11:56:00.000+05:302010-10-21T11:56:42.180+05:30

அசைவற்று நிழல் பரப்பி கொண்டிருந்த மரத்தின் கைகளில் காக்கை பொன்னாய் மின்னிகொண்டிருந்த இலைகளில் வழுக்கி கொண்டிருந்த  சூரியனின் இளங்கதிர்களில் நீ கட்டி ஆடிய ஊஞ்சல் பிரிபிரியாய் முறுக்கேறியது இருவர் ஆட தோதாய் பெயரற்று கிடந்த வெள்ளைப்பூக்களின் வாசனையை அணிந்திருந்த காற்று புத்தாடை அணிந்த சிறுமியின் வனப்புடன் உயர பிடித்து மிதந்து கொண்டிருந்தது நீ விளையாடி களைத்த தெருக்களில் அடைத்து கட்டிய

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-36801553634412409562010-10-19T15:52:00.000+05:302010-10-19T15:52:51.031+05:30

கடவுளின் பெருரகசியங்கள் பொதிந்திருக்கும் பேழை என் கையில் கிடைத்தது மழுங்கிய நம்பிக்கைமுனைகளை கொண்ட சாவிகளுக்கு நெகிழ மறுக்கும் துருவேறிய பூட்டுகளால் கனத்து கிடந்தது அந்த பேழை அதன் வேலைப்பாடுகளின் செரிவில் வரங்களில் செழித்தவர்களின் கண்செருகி கிடந்த முயக்கங்களும் தினவுகளும் சித்திரங்களாகவும் பொம்மைகளாகவும்  காணப்பட்டன இதன் உள்ளறைகளில் விகசிக்கும் ரகசியங்களை பற்றி எதுவும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-46241776682339037302010-10-02T23:44:00.000+05:302010-10-02T23:44:51.291+05:30

மரணத்தின் நகக்குறிகள் அழுந்த பதிந்திருக்கும் கதவுகள் உடையதும் நீர்க்குமிழ்த்திரைகளினால் ஆனதுமானது எனது வீடு கதவின் வழி வருவதைவிட சுவர்களின் வழி வருவது எளிது தான் என்றாலும் யாரும் முயன்றதில்லை இதுவரை எப்போதும் கதவுகள் மாத்திரமே தட்டவோ அல்லது தகர்க்கவோ படுகிறது கதவின் மீதும், அழைப்பு மணியின் மீதும் பதிந்திருக்கும் வருகைக்கான சிதைந்த காலடித்தடங்களில் என் முகவரி இல்லை எனக்கான குறிப்புகள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-91797973944642267482010-10-01T23:40:00.000+05:302010-10-01T23:40:13.892+05:30

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு அழைப்பு வந்தது அந்த தொலைகாட்சியில் இருந்து பழைய நினைவுகளை பற்றி பேச... மேக்கப் போட்டு விட  லட்சுமியம்மா இல்லை இப்பவும் சில பல வருஷங்களை மறைத்து விடுவாள் எப்படியும் ஆந்திராவில் ஒரு கிராமத்தில் இறந்தவளை பார்க்க முடியவில்லை நானூறாவது வேண்டியதிருந்திருக்கும் மகனிடம் கேட்டா கத்துவான்னு அப்படியே விட்டுட்டேன் ரெமி பவுடர் மட்டும் இருந்தது கொஞ்சம் மையும் இட்டுகொண்டேன்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-27647072048992489732010-09-30T21:23:00.000+05:302010-09-30T21:23:18.219+05:30

சென்றமுறை வந்தபோது நண்பன் எதுவும் வாங்கி வரவில்லை பிள்ளைகள் அவனிடம் ஒட்டுதலாய் இல்லை என குறைபட்டுக் கொண்டே சென்றுவிட்டான்  இந்தமுறை வந்தபோது காராசேவும் சீனிமுட்டாயும் வாங்கி வந்தவன் கஷ்டமா இருக்கு ஒரு பத்தாயிரம் இருந்தா கொடேன் என்றான் காராசேவிலும், சீனிமுட்டாயிலும் எண்ணெய் சிக்கு வாடை அடித்ததாக என் மணைவி பிறகு சொன்னாள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-1729237104822584852010-09-30T17:44:00.000+05:302010-09-30T17:44:11.630+05:30

வார்ப்புகளில் உறங்கும் குழிவுகளில்  ஒட்டி கொண்டு சிதையும் மூளிக்கருவாச்சியின் சுதைபொம்மைகளின் சாயலில்    கிடக்கும் பணியாரங்கள் சுட்டு அடுக்கி கொண்டிருந்தவளின் வியர்வை விழுந்து உப்பு நிறையானது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-32966536494270901082010-09-01T09:45:00.000+05:302010-09-01T09:45:54.478+05:30

இறந்து போயிருந்தது அந்த உடல் முழுக்க வெள்ளை அங்கி போர்த்தியிருந்தது இடதுகையும் துர்நாற்றமும் வெளியே கிடந்தது இந்த கையை எங்கேயோ பார்த்தது போல இருந்தது விலக்கி பார்க்க பயமாய் இருந்தது அது நானாகவோ அல்லது எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமான நீங்களாகவோ இருக்கலாம் என்று.

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-81654190366969711082010-08-28T08:49:00.000+05:302010-08-28T08:49:36.298+05:30

மஞ்ச கலரு சிலாக்க போட்டுக்க  எடுப்பா இருக்கும் தலைக்கு எண்ணெய் தடவி படிய சீவிக்கோடா சுருள் முடிக்கும் அதுக்கும் ராசா மாதிரி இருப்ப பாழும் நெத்தியா போகாத துண்ணூறு வச்சுக்கோ என்ன புள்ள நீ, வா வச்சு விடுறேன் நெத்தி நெறைய!  ஆத்தா மகமாயி எம்புள்ள நல்லா இருக்கணும் கை காலெல்லாம் எண்ணெய் தடவி விடவும் செய்வார் அப்பா! அம்மா இல்லாத அப்பாவை பார்த்து கொள்ள வைத்த செவிலிக்கு எல்லாம் இது பற்றி தெரியாது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-27179632987917187872010-08-20T07:52:00.000+05:302010-08-20T07:52:38.793+05:30

இங்கிருந்து பார்த்த போது அங்கே யாரும் இல்லை அங்கேயிருந்து பார்த்தாலும் அஃதே *** ஒன்றும் ஒன்றும் இரண்டு ஒன்றும் ஒன்றும் மூன்று ஒன்றும் ஒன்றும் ஒன்றுமில்லை *** ஊன்றுகோல் ஆணியில் தொங்கியது தாத்தா உத்தரத்தில் தொங்கிய பின் *** பேப்பர் வீசும் பையன் பேப்பரில் இருந்தான் இன்னும் பேப்பர் வரலையா அப்பா திட்டிக்கொண்டே அலுவலகம் சென்றார் *** குடையின் மேலே பெய்த மழைத்துளிகளில் பூத்துக்கிடக்கிறது

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-8989212855721237472010-07-30T15:39:00.000+05:302010-07-30T15:39:17.334+05:30

நான்கு விதூஷகர்கள் என்னை சுற்றி நின்று கொண்டிருந்தார்கள் கூத்துக்கான பிரயத்தனங்கள் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் என்னைப்பார்த்து கைகொட்டி சிரிக்கவில்லை பழிப்புகள் காட்டவில்லை வெறுமனே நின்று கொண்டிருந்தார்கள் என் முகத்தின் லட்சனங்கள் பற்றி அவர்களுக்கு கவலையில்லை இல்லாத எந்த உறுப்புகள் பற்றியும் ஏதும் அவர்கள் கண்டுகொண்டதாக தெரியவில்லை கிழிந்த என் உடைகளுக்கும் அவர்களின் உடைகளுக்கும் பெரிதாய்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-21769382469341317422010-07-28T10:14:00.000+05:302010-07-28T10:14:56.745+05:30

செவிலிகளின் பராமரிப்பில் விட்ட அம்மாவின் உடல்நிலையில் சீரிய முன்னேற்றம் இருப்பதாக அவளே சொல்கிறாள் இந்த இடம் அவளுக்கும் எங்களுக்கும் வசதியாய் இருக்கிறது சுற்றி மரங்களும் பசுமை போர்த்த புல்வெளிகளும் பறவைகளின் கீச்சொலியும் அவளின் முனகல்களை பொட்டலம் கட்டி வைத்திருக்கிறது படுக்கை தின்ற உடம்பில் வழியும் சீழை தினம் ஒரு முறை சுத்தம் செய்கிறார்கள் வீட்டில் இருந்த போது செய்த தொந்தரவுகள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-20507076639893862892010-07-27T12:51:00.001+05:302010-07-27T12:55:20.542+05:30

இறந்த பறவையின் மூடிய விழிகளுள் கருகிய வெளிச்சமென கிடக்கும் அந்த தெரு ஒற்றை தந்தியினை மீட்டிக்கொண்டே உறங்கி கொண்டிருந்த இரவின் மீது ஊர்ந்த நாயின் மௌன நிழல் மதில்களை கடந்து வளரும் நீல சந்திரனாய் கடந்து போகும் வாகனத்தின் சத்தம் கூரிய கத்தியாய் நாயின் மௌன நிழலில் சொருகும் உராய்ந்த பாதங்களின் சூடு குறைய நடைபாதை புரண்டு படுத்திருக்கும் பிளவு காட்டி இரவை விழுங்க காத்திருக்கும் அகண்ட வாய்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-26441086766386581192010-07-24T09:26:00.000+05:302010-07-24T09:26:23.612+05:30

பாராவின் பிளஸ் ஒன்னுக்கு நான் எழுதிய பின்னூட்டம் இது.  என் அப்பாவுக்கு குடிப்பழக்கம் கிடையாது... எப்போதாவது என்னோட பெரியப்பா மிலிடரி சரக்கு கிடைச்சிருக்கு வெங்கிடசாமி, உங்க வீட்டுல கோழி அடிக்க சொல்லுங்க... சுள்ளுன்னு ஏத்திக்கிட்டு நல்லா தின்னுட்டு குப்புற படுத்து தூங்கலாம் என்பார்... அய்யய்யோ வேணாம் சாமி என்பார் அப்பா... பித்த உடம்புங்க எனக்கு ஒத்துக்காது... அட பரவாயில்லைங்க... குடிக்கலாம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-62295954125407175342010-07-23T15:48:00.000+05:302010-07-23T15:48:50.577+05:30

மரங்களைப் பற்றி உங்களுக்கு தெரிந்திருக்க கூடும் அல்லது தெரியாதிருக்க கூடும் உதிர்காலங்களில் குப்பை சேர்த்த காரணத்திற்காய் நீங்களோ அல்லது அவற்றை பெருக்கச் செய்த வேலைக்காரியோ சபித்திருக்க்கூடும் சன்னலுக்குள் நுழையும் அல்லது மேலே ஒளி ஒலி கடத்தும் கம்பிகளுக்கு இடைஞ்சலாய் இருந்திருக்கும் நேரங்களில் கரங்களை இழவறுத்த கதைகள் பற்றி நீங்கள் பேசியிருக்க்கூடும் பறவைகளின் எச்சங்களும் சப்தங்களும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-38325686217167165742010-07-23T12:46:00.000+05:302010-07-23T12:46:37.289+05:30

துக்கங்களின் குவிமையத்தில் இருந்து விலகாமல் இருக்கிறது லௌகீகம் குவிந்த வெளிச்சத்தில் பொசுங்கி கருகுகிறது நீ பட்டியலிடும் தேவைகள் நிரப்பிய காகிதம் விலகாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் புவி ஈர்ப்பின் கதியில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் இசைத்தட்டு திரும்ப திரும்ப முள் கீறி கீறி பாடுகிறது ஒற்றை வரியிலான துயரப்பாடல், குருதிகளால் ஆனது காற்புள்ளிகளும், முற்றுப்புள்ளிகளும். *** மூடியிருக்கும் கதவுகளை கண்டால்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-79911431714742291852010-07-14T14:00:00.000+05:302010-07-14T14:00:53.920+05:30

இரவுகளின் இசையைபழகிக்கொண்டிருக்கிறது தெருவென மாறிக்கொண்டிருக்கும் ஒற்றைவழிப்பாதை வயல்களில் வர்த்தகப்பயிர் என முளைக்கத் தொடங்கியிருந்ததுஅங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக வீடுகள்குடிகாரனின் பாதச்சுவடுகள் என பகலின் தனிமையில் இரவுக்கான அடர்த்தி மசிஅப்பபட்டிருந்தனபுதிதாய் குடிவந்தவர்களின் கண்களில் இரைச்சலில் இருந்து வந்தவர்களின் செவிகளில்கேளா ஓசைகள்காத்துக்கருப்புகளாய் ஓலமிட்டு பயமுறுத்தின எஞ்சிய கருவ

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-12897054502632030742010-07-12T10:14:00.001+05:302010-07-13T09:17:08.721+05:30

பெருந்திணைக்காமனின் பொக்கை விழுந்த சிரிப்பின் இடையூடே  தடித்த நாவின் அடியில் கிடக்கிறது அகங்கார வளைவுகளுடன் முலை திறந்த குமருகளின்  காலம் களியில்  ஊர்ந்து ஆடியவனின் உன்மத்தத்தில் கொதித்து அடங்கிய இரவு இவனுடன் முயங்கி கிடந்த நாட்கள் காவி ஏறின பற்கள்  விரகத்தில் சிவந்து தாமரைகளை கொப்பளிக்கும் தடாகம் வளித்து நீந்தியவனின் கனவில் முனகி புரண்டு படுத்த பசலை படர்ந்த கொடிகள் துவழும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-27389166648984383532010-07-10T16:21:00.002+05:302010-07-26T16:54:55.041+05:30

டிராஃபிக் சிக்னலில் நின்ற போது அருகிலும், முன்பாகவும் நின்றிருந்த வாகனங்களின் கண்ணாடியை இறக்க சொல்லி காசு கேட்டு கொண்டிருந்தாள் ஒரு திருநங்கை உதடு பிதுக்கியவர்களையும் இல்லை என்று கை விரித்தவர்களையும் விடுவதாயில்லை அவள் விரும்பி கொடுத்தவர்களும் விரும்பாமல் கொடுத்தவர்களின் நாணயங்களில் வித்யாசம் இருக்கவில்லை அவளுக்கு எல்லோரையும் தொட்டு திருஷ்டி கழித்தாள் விலகி முந்தானையையும் இடுப்பையும்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-1101601163570245662010-07-09T13:18:00.000+05:302010-07-09T13:18:29.858+05:30

மலைகள் நெய்யும் வெள்ளைத்துணி தறியோட்டச் சத்தமும் நெய்பவனின் வயிறும் ஒற்றை சூலி உடைந்து வழிகிறது பனிக்குடம் மிதக்கிறது உயிர்கள் ஜகத்ரட்சகி நரைத்த மயிர் அடங்கா திமிர் கிழட்டு வேசியின் காமவெளி சுவாசப்பை சுருங்கி விரியும் நுரையீரல்களில் பிதுக்கும் பிராண வாயு சமுத்ரவெளியில்   பொறுக்கியது வலமா இடமா காற்றை நிரப்பி சத்தமிடும் வெண்சங்கு தட் தட்டுன்னு குளிச்சா குணமாகும் கேட்டு ஹோவென்று

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-62348358120734811892010-07-03T11:56:00.000+05:302010-07-03T11:56:36.353+05:30

கழுத்து புண்ணின் வழி உயிர் உறிஞ்சும் ஈக்களை விரட்ட திராணியில்லாமல் வீசும் குஞ்சலம் முளைத்த வால் அசைந்து கடக்கும் பள்ளங்களில் அழுத்தும் நுகத்தடி பிதுக்கிய சீழ் வழிந்து தரை விழும் மண் எரிந்து கரியாகும் கழுத்து மணிப்பட்டை சாவுப்பட்டைஎன இறுக்கும் ஆடும் மணிச்சத்தம் சிதறிச்சொருகும்   காதுக்குள் சயனைடு ஊசிகள் மருந்தென தடவும் களிம்பும் வழுக்கும் நுகத்தடி நகராது கிடக்கும் வண்டி

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-22403003443136607892010-07-02T09:55:00.001+05:302010-07-02T09:55:59.262+05:30

வண்ணத்துப்பூச்சி வேண்டும் என்று தொலைபேசியில் கேட்டவளுக்கு எப்படியாவது பரிசளித்து விடவேண்டும் அதுவும் அவள் ரொம்ப நாட்கள் வச்சிக்கிற மாதிரி இருக்கணும் என்று சுவரில் ஒட்டுவது போலுள்ள தத்ரூபமான வண்ணத்துப்பூச்சிகளை வாங்கி அனுப்பினேன் அழகிய பரிசுப்பொட்டலத்தில் கடல் கடந்து கையில் கிடைத்ததும் ஏம்ப்பா மூடி வச்ச? மூச்சு விட முடியாம வண்ணத்துபூச்சி எல்லாம் செத்து போச்சுப்பா...  என்றாள்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-9884447135415895042010-06-30T09:20:00.000+05:302010-06-30T09:20:40.847+05:30

விளக்குச் சுடரில் கருகிய வெளிச்சம் கீழே வட்டமாய்  திரியின் கரிநாக்கில் எரிந்து சாம்பலாகும் இருள் விளக்கு கண் சுடர் பாவை இருள் மஞ்சள் கண்ணாடி திரை இருட்டு விளக்கு விலக்கும் ஆனந்த சுடர் நடனம் பேசா சுடர் மௌனத்தில் பொரியும் விட்டில் விளக்கின் சுடர் ஊதிய காற்றில் பருத்து பெருக்கும் நிழல்கள் விளக்கு நிலை வெளிச்சம் ஊர்சுற்றி கட்டிய கயிறு இழுக்கும் தூரம் கடக்காது உறிஞ்சி குழல்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-8816711856258422912010-06-28T13:16:00.000+05:302010-06-28T13:16:20.845+05:30

தாமு நாயுடுவுக்கு யாரையும் இட்ட பெயரில் அழைப்பதில் விருப்பம் இல்லை ஜெயா, பொம்மி! சுப்பு, கூழு ஆனாள்! ஜமுனா நானாமுஜா ஆனது யாருக்கும் பழைய பெயர் ஞாபகம் இல்லை கொப்பரைச்சட்டி செத்து போயிட்டார் என்றதும் பிடிபடாமல் யாரது என்று கேட்டதும் நம்ம தாமு நாயுடு என்றான்!    எல்லா பெயரையும் அவருடன் எரித்தார்கள் அவர் பெயர் மட்டும் வேகாமல் கிடந்தது  

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1617143123718081096.post-39616373464525473482010-06-15T09:50:00.000+05:302010-06-15T09:50:08.875+05:30

இறுக்கி கட்டிய கூந்தலின் அடங்கா பிரிகளென வழியும் விழுதுகள் கதிர்கள் நுழைந்து தரையில் விழுந்து விடாது அடர்ந்திருக்கும் பச்சை கண்ணாடி இலைகள் விரிந்த பாதங்கள் கொண்ட வயசாளியின் தெறித்த நரம்புகள் ஓடும் உரமான கால்களாய் நிலம் ஊன்றி தண்டு உறவுக்கும் உதவிக்கும் கரங்களாய் நீண்ட கிளைகளில் முடிச்சுகளென உயிர்கருமுட்டைகள் காலம் கடந்து இழுக்காமல் விட்டுவிட்ட தேரென நின்றிருந்தது அந்த ஆலமரம்

ராகவன்http://www.blogger.com/profile/06811673762830567722noreply@blogger.com14